Moeten leren of willen leren?

Moeten leren of willen leren?

Als trainer ben je altijd bezig met de vraag ‘Hoe motiveer ik mijn deelnemers?’ ofwel ‘Hoe zorg ik ervoor dat zij openstaan om te leren c.q. veranderen?’

Een antwoord op deze vragen ontdekte ik afgelopen weekend toen mijn 24-jarige dochter Lucia op bezoek was.

Aanleiding was een voorval acht jaar geleden. Plaats van handeling is de keukentafel en de setting is mijn dochter die aan het blokken is voor een proefwerk Duits. Mijn man Eddy biedt aan haar te overhoren, maar Lucia voelt daar niet zo veel voor. Dan gaan Eddy en ik haar overtuigen van het belang van overhoren en zwicht ze. Een kwartier later hoor ik de buitendeur met een enorme klap dichtslaan omdat een boze/gefrustreerde Lucia naar buiten stapt om af te koelen. Ze was gestruikeld over de woordjes ‘Weiße Schuhe’ en stormde daarna scheldend naar buiten. Eddy verwondert zich over het feit dat Lucia het zo moeilijk vindt om fouten te maken/accepteren. Tot zover de geschiedenis.

Afgelopen zondag zitten we gezellig op ons terras te ontbijten. Dochter Lucia, inmiddels shop manager van twee modezaken is op bezoek en vertelt over hoe lastig ze het vindt om haar Duitse klanten te helpen vanwege de taal. Eddy vraagt wat ze lastig vindt en even later zie ik Lucia, met een notitieblok in haar hand, gretig de zinnetjes opschrijven die Eddy haar vertelt. Ze herhaalt daarbij regelmatig de door Eddy gemaakte zinnetjes en lacht om haar uitspraak (die inderdaad beroerd is). Ze kan er geen genoeg van krijgen en vraagt maar door en door aan Eddy.

Ik zit te genieten van die bijles en opnieuw wordt mij glashelder dat je mensen alleen iets kunt leren wanneer zij er de noodzaak van inzien! De absolute uitsmijter komt wanneer mijn dochter roept: Één artikel kan ik heel goed verkopen: witte schoenen!

4 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *